vrijdag, 03 februari 2012 15:02
Geschreven door Katrien
Op een dag in oktober schreef de mama van Jesse Elsen in zijn heen- en weerboekje, dat er in Aarschot een actie was opgezet, om in klassen zelf witloof te kweken.
Dit wilde ik zelf wel eens uitproberen met de klas. De mama van Jesse zorgde dat alles in orde kwam. Ze ging eind november zelf de box halen waarin al het materiaal zat om van start te gaan.
We kregen een grote kartonnen doos, met daarin witloofwortels, een plastieken bloempot en een grote kom waar deze bloempot in paste. Op de bijbehorende formuliertjes stond op hoe we te werk moesten gaan. De volgende dag bracht ik aarde mee. En zo gingen we aan het planten. Een beetje aarde in de bloempot en dan alle wortels, netjes tegen en naast elkaar schikken. De lege gaatjes vulden we op met aarde. De kroontjes moesten nog zichtbaar blijven, daar hielden we dan ook rekening mee. Als alle wortels waren ingeplant, werd er in de kom water gedaan en daarin werd de bloempot met witloofwortels gezet, zodat deze konden drinken. Dit geheel kwam dan in de kartonnen doos, die we goed dicht moesten doen (er mocht geen licht aan kunnen). De doos moest nu op een wat koelere plaats staan, tussen de 15°C en 18°C.
Al na een week zagen we resultaat, het witloof begon te groeien. Regelmatig kreeg het wat water bij, zodat alles zijn werk kon doen.
Net voor de kerstvakantie, was het witloof al goed gegroeid, maar we hadden iets van: "Het kan nog groter worden." En dat gebeurde ook. Na de kerstvakantie hadden we echt witloof zoals in de groentewinkel . De tijd was gekomen om te oogsten. We maakten er een themaweek van. We leerden over witloof en we proefden witloof in verschillende uitvoeringen.
Rauw witloof was voor de meeste kleuters niet echt lekker, slechts 1/3 van de groep lustte rauw witloof. Een paar dagen later, maakten we samen witloofsoep. Ook hier werd gretig geproefd en beooordeeld. De helft van de klas vond het lekker. En het laatste gerecht van de week was witloofrolletjes met hesp overgoten met kaassaus en gekookte aardappeltjes. Ze vonden allemaal dat het lekker rook, toen we het bereidden, maar de smaakpapillen beslisten er anders over. De hesp, de aardappeltjes met de kaassaus was in de meeste borden verdwenen, maar het gekookte witloof bleef over.
Algemeen besluit: Witloof is en blijft een bitter gerecht dat we moeten leren eten.Maar we hebben dankzij de mama van Jesse wel een hele uitdaging beleefd. Ondanks dat het niet echt lekker geëvalueerd werd, kennen er nu 29 kleuters witloof in drie verschillende uitvoeringen. En ik moet zeggen: IEDEREEN HEEFT STEEDS MEEGEPROEFD en dat vond ik heel fijn.
Dank aan de mama van Jesse Elsen en bekijk ook gerust onze foto's.
Juf Lieve
